FAQ

Labradoodles klinken haast te goed om waar te zijn, is het een hond voor iedereen ?

In principe wel. De Australian Labradoodle is hoog intuitief, zeer sociaal, heel lief en makkelijk trainbaar, MAAR ze zijn vooral bovengemiddeld intelligent.  Het is daarom belangrijk vroeg met de gehoorzaamheidstraining te beginnen om hun volledige potentieel te ontwikkelen. Als u een labradoodle het eerste jaar niet opvoed, dan krijgt u een stoute, aandacht-vragende verwende hond, die alles zal doen om uw aandacht  te krijgen, ook als dat negatieve aandacht betekent (dingen vernielen etc.). Als u dus geen tijd vrij kunt maken om het eerste jaar te trainen met uw Australian Labradoodle, dan kunt u beter een hond nemen die minder intelligent is.


De Australian Labradoodle is zeer op mensen gericht met een hoge wil om u te pleasen. Ze will ook de bevestiging  dat ze gewenst zijn en een echt lid van de familie zijn. Een doodle vindt het niet leuk om de hele dag alleen gelaten te worden terwijl de familie naar het werk of anderszins weg is. Als u een labradoodle de hele dag in de bench doet, ‘’omdat dat makkelijk is’’ dan krijgt u een hyperactieve, gefrustreerde en ongelukkige hond die moeilijk te beheersen is.  Dat ligt dan niet aan de hond of het ras, maar aan het feit dat u te weinig onderneemt met de hond. Aan de andere kant, als u een hond zoekt die een echt onderdeel is van uw gezin, die echt van kinderen houdt, geen haren verliest, en waarmee u graag dingen onderneemt, dan is er geen ander ras dat geschikter is dan een Australian Labradoodle.

Ik begrijp dat er 2 typen vacht zijn, welke is het meest allergievriendelijk en makkelijkst bij te houden ?

Een Labradoodle kan een curly (ook wel  wool genoemd) of een fleece vacht hebben. Een Labradoodle met een curly neigt qua uiterlijk meer naar de poedel, een Labradoodle met fleece vacht is niet vergelijkbaar met enig hondenras. De meeste garantie op allergievriendelijkheid heeft een curly vacht.  Een fleece vacht is allergievriendelijk voor 95% en een curly vacht voor 99%.  Dus zo’n groot verschil is er niet. Makkelijk bij te houden zijn beide vachten niet, beiden vergen veel onderhoud vergeleken met menig ander ras. Om de vacht op en top te houden is 1 uitgebreide borstelbeurt per week aangeraden.

Ik heb gehoord dat de vacht veel onderhoud vergt, klopt dit ?

Ja dat klopt. Een Labradoodle moet 1x per week goed geborsteld worden; hier bent u zeker 1,5 uur zoet mee, elke week weer, 12-15 jaar lang. Daarnaast moet de doodle ook elke 10 weken een keer naar een trimsalon om geknipt te worden. U moet dat goed beseffen voordat u tot aanschaf overgaat. Veel mensen hebben al te weinig vrije tijd, dus de intensieve vachtverzorging is een punt om rekening mee te houden bij de beslissing om een Australian Labradoodle te nemen. Tegelijk is dat wel een stukje quality-time met uw hond. De meeste doodles laten zich heerlijk verwennen en vinden het eigenlijk wel gezellig. Er is immers niets mooier dan een Australian Labradoodle met een goed verzorgde vacht !

Worden de pups gecastreerd  of gesteriliseerd ?

Nee, wij doen dat niet. Wel wordt u middels de koopovereenkomst verplicht om dit te doen voordat de hond 18 maanden oud is. Deze plicht is opgelegd vanuit de ALAEU om het ras zuiver te houden, en zult u dus bij elke legitieme fokker krijgen. Op overtreding van deze voorwaarde staat een flinke boete. U mag zelf het moment en de dierenarts  kiezen, en u mag ook zelf bepalen of u steriliseert of castreert.

Wat is het verschil tussen steriliseren en castreren ?

Bij castreren worden de voortplantingsorganen verwijderd, zowel bij een teef als een reu spreken we over castreren als alles verwijderd wordt. Bij sterilisatie worden alleen de ei- of zaadleiders onderbroken. Het verschil is enorm. De voortplantingsorganen zijn een zeer belangrijk onderdeel van de hormoonhuishouding. Verwijdering van die organen zorgt ervoor dat de hond niet de puberteit kan doorlopen en dat ze langer doorgroeien. Daarnaast beginnen steeds meer studies erop te wijzen dat castratie ook schadelijke gevolgen kan hebben.

Bij sterilisatie worden alleen de ei- of zaadleiders onderbroken. Hiermee is het voor de eitjes/zaadjes niet mogelijk om vrij te komen, en dus zijn nakomelingen niet mogelijk. Het gehele hormonale proces blijft hiermee intact. Teefjes worden dus ook gewoon loops, net als een volledig intacte hond. Bij de reutjes hoeft u niet bang te zijn voor dominantieproblemen, deze komen doorgaans niet voor.

Ons advies is een teefje na de eerste loopsheid te castreren, een reutje adviseren wij te steriliseren middels vasectomie. Laat u niet in de war brengen door een dierenarts die u tot castratie vóór de eerste loopsheid probeert te overtuigen. De kans op baarmoederkanker en andere problemen zijn zeer, zeer klein. Zo klein zelfs, dat het niet opweegt tegen de algehele gezondheidsschade die castratie voor de eerste loopsheid teweeg kan brengen. (met de nadruk op kan, het hoeft uiteraard niet zo te zijn)

Waarom moet ik de hond uiteindelijk steriliseren/castreren ?

De australian labradoodle is zeer populair omdat het een hond is met hele bijzondere eigenschappen. Het gevaar op kapotfokken is daarom zeer aanwezig en omdat het nog geen erkend hondenras is het van belang om alle honden die gebruikt worden voor de fok in een database vast te leggen. Op deze manier kan ook de kwaliteit beter bewaakt worden. Omdat alle gegevens in een database vastliggen (van elke hond wordt een DNA-profiel vastgelegd) kunnen ook de beste combinaties gemaakt worden om zo honden te fokken met een zeer laag inteeltpercentage (<6%, maar meestal veel lager). Het is niet de bedoeling dat iedereen zo maar een Australian Labradoodle kan fokken, en de enige manier om dat te voorkomen is de honden waar niet mee gefokt wordt onvruchtbaar te maken.

Maakt het uit of de doodle een mannetje of een vrouwtje is, zeker als het gezin kinderen heeft ?

Er zijn veel hondenrassen waar een reu veel dominanter is dan een teef. Bij de Australian Labradoodle niet. Het typische clowneske, hoog intelligente karakter is bij beide geslachten gelijk. 98% van eventuele dominantieproblemen worden veroorzaakt door een verkeerde opvoeding, en zijn dus niet genetisch van aard.

Veel mensen willen graag een reu omdat ze denken dat deze speelser en energieker zal zijn dan een teef, zoals dat bij bijvoorbeeld Labradoors vaak het geval is. Echter is er amper verschil in karakter bij de Australian Labradoodles en dus maakt het, in deze zin, helemaal niet uit of je een reu of een teef neemt.

Het is aan te raden om in het nest te kijken naar de hond die de meeste eigenschappen vertoont waar u naar zoekt en op basis daarvan de pup te kiezen.

Hoeveel beweging heeft een labradoodle nodig ?

Labradoodles hebben, net als de meeste medium of grote hondenrassen, regelmatig beweging nodig. Wij lopen doorgaans elke ochtend minstens een uur of fietsen een half uur met de hond; de rest van de dag hebben we er dan geen kind meer aan.  Bij de Labradoodle is geestelijke uitdaging minstens zo belangrijk als fysieke beweging. Ze zijn dol op ''denk'' spelletjes. Als uw Labradoodle hyperactief of vervelend gedrag vertoont, dan zult u meer aandacht aan de labradoodle moeten besteden, geestelijk danwel fysiek. Heeft u geen tijd voor lange wandelingen dan kan een loopband een oplossing zijn. Ook een denkspel van 10 minuten is zeer inspannend. (en leuk !)

Is een Australian Labradoodle goed met kinderen ?

JA, ze zijn fantastisch met kinderen !  U moet kinderen echter nooit de verantwoording geven om een Labradoodle af te richten. Een hond, en dus ook een Labradoodle, neemt kinderen tot een jaar of 12 niet serieus. U kunt uw kinderen wel wat basisregels uitleggen die ze kunnen toepassen, maar opvoeden zullen niet snel kunnen. Heeft u kinderen onder 6 jaar, dan adviseren wij u nog even te wachten met een hond. Afgezien dat jonge kinderen nog veel energie vragen, kan het er soms te ruw aan toe gaan waardoor een kind misschien bang kan worden voor de hond. Honden kunnen niet continue spelen net als kinderen, vooral pups hebben veel slaap nodig. Beschouw een pup als een pasgeboren baby. Als ie slaapt, dan groeit ie. Als ie speelt dan leert ie. Een volwassen Labradoodle zal altijd in de omgeving van uw kinderen te vinden zijn. Een labradoodle vindt hun hoge stemmetjes leuk, en vindt het leuk om bij ze te zijn, om te kijken wat ze allemaal doen, en misschien om mee te doen.

Welke gezondheidsproblemen kan een Australian Labradoodle krijgen ?

Een Labradoodle is een levend wezen dus kan altijd ziek worden. Maar vergeleken met de meeste rashonden zijn er relatief weinig afwijkingen, het is een ras in opkomst en daarom worden alleen de meest geschikte labradoodles gebruikt om te fokken.  Een labradoodle heeft wel vrij grote oren, met nogal wat haar erin, en daarom heeft de labradoodle aanleg voor oorinfecties. Door wekelijks de oren schoon te maken, en haren eruit te plukken, kunt u deze infecties eenvoudig voorkomen. Verder zijn er wat labradoodles met allergiën, door vanaf pup-zijn rauwvoer te geven verkleint u de kans hierop aanzienlijk. Een labradoodle is verder heel sterk en past zich makkelijk aan klimatologische omstandigheden aan. Gemiddeld wordt een labradoodle zo'n 13 jaar oud.

Houdt een Labradoodle van water ?

Ze zijn er verzot op ! Sommigen springen bij het zien van water er al in, maar de meesten kunnen zich wel beheersen en zwemmen alleen als u dat toelaat.